299 - امام عليه السلام ( در علاقهء بمال و دارائى ) فرموده است
: 1 - مرد بر مرگ فرزند مى خوابد ( شكيبا مىشود ) و بر ربوده شدن مال و دارائى نمى خوابد ( بيتابى نموده براى آن تلاش مى نمايد سيّد رضىّ « عليه الرّحمة » فرمايد : ) معنى اين فرمايش آنست كه مرد بر كشته شدن فرزندان صبر مى نمايد و بر ربوده شدن دارائيها صبر نمى كند ( زيرا بازگشتن اولاد پس از مرگ ممكن نيست و باز گشتن دارائى امكان دارد ) .
300 - امام عليه السلام ( در بارهء دوستى ) فرموده است
: 1 - ( اثر ) دوستى پدران بين پسران ( مانند ) خويشاوندى است ( چون پسران از دوستى و دشمنى كه بين پدرانشان بوده ارث مى برند و اصل در يارى نمودن به يكديگر دوستى است و خويشاوندى از اسباب آنست ) 2 - و ( از اينرو ) خويشاوندى به دوستى نيازمندتر است از دوستى به خويشاوندى ( ابن ابى الحديد در اينجا مى نويسد : از كسى پرسيدند : از برادر و دوستت كدام را بيشتر دوست دارى گفت : برادرم را اگر دوست باشد ) .
301 - امام عليه السلام ( در بارهء زيركى مؤمن ) فرموده است
: 1 - از گمانهاى مؤمنين بپرهيزيد ( به آن اهميّت دهيد ) كه خداوند حقّ و راستى را بر زبانهاى آنان قرار داده ( پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : اتّقوا فراسة المؤمن فإنهّ ينظر بنور اللّه يعنى از زيركى مؤمن و درك او باطن را از ظاهر بپرهيزيد و گفتهء او را درست پنداريد زيرا او بنور خدا و آنچه او به زبانش افاضه مى فرمايد نگاه مىكند و مى گويد ) .