6 - در گفتار آن حضرت عليه السلام است ( در زكات وام )
: 1 - هرگاه مردى را بستانكارى باشد كه نداند وام را ( از بدهكار ) مى ستاند يا نه اگر آن را گرفت براى سالى كه بر آن گذشته بر او واجب است كه زكات آن را ( بمستحقّ آن ) بدهد ( ظاهر اين فرمايش مخالف فتواى فقهاء است كه مى گويند : زكات وام بر وام دهنده واجب نيست هر چند بداند كه آن وام را دريافت مى نمايد چه جاى آنكه در گمان باشد ، و بعضى فرمودهاند : اين در صورتى است كه تأخير در گرفتن از طرف وام دهنده باشد يعنى خود نستاند و دو دل باشد در گرفتن و نگرفتن كه اگر بگيرد زكات سال گذشته بر او واجب مى باشد ، و اين قول خلاف مشهور بلكه خلاف اجماع متأخّرين است چنان كه مرحوم شيخ محمّد حسن « رحمه اللّه » در كتاب جواهر الكلام فرموده و مرحوم حاجّ آقا رضا همدانىّ « قدّس سرهّ » در كتاب مصباح الفقيه فرمايش او را تأييد نموده ، و سيّد رضىّ « عليه الرّحمة » فرمايد : ) دين ظنون دين و وامى است كه بستانكار نمى داند آن را از بدهكار مى گيرد يا نمى گيرد ، مانند آنكه بستانكار در گمان است گاهى به رسيدن آن اميد دارد و گاهى نوميد است و آن از فصيحترين و رساترين
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1208
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٢٠٨