1 - با مردم گشاده رو و هم مجلس و درستكار باش ( كسى را از ملاقات خويش جلوگيرى مكن و جائى بنشين كه همه به تو راه داشته باشند و پاس احترام هر كس را نگاهدار و آنها را به كارهاى سخت وامدار و بعدل و داد بينشان حكم كن ) و از خشم نمودن ( با مردم ) بپرهيز كه آن سبك مغزى است از شيطان ( به تو رسيده است ) 2 - و بدان هر كارى كه ترا به ( رحمت ) خدا نزديك گرداند از آتش ( كيفر روز رستخيز ) دورت مى نمايد ، و هر كارى كه ترا از خدا دور سازد به آتش نزديكت مى گرداند .
77 - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است نيز بعبد الله ابن عباس هنگاميكه او را بسوى خوارج فرستاده تا ( براى نادرستى انديشه و گفتارشان ) حجت و برهان آورد ( و در آن او را از استدلال به قرآن نهى فرموده )
: 1 - با ايشان به قرآن مناظره مكن ( از قرآن دليل نياور ) زيرا قرآن احتمالات و توجيهات بسيار ( از تأويل و تفسير و مراد باطنى و ظاهرى ) در بر دارد ( يكى از آنها را تو ) ميگوئى و ( يكى از آنها را ايشان ) مى گويند ( پس مباحثه دراز مى گردد ) بلكه با آنان به سنّت ( فرمايشهاى پيغمبر اكرم مانند اينكه فرمود : حربك يا علىّ حربى يعنى اى علىّ جنگ با تو جنگ با من است . و فرمايش ديگرش : علىّ مع الحقّ و الحقّ مع علىّ يدور معه حيثما دار يعنى علىّ با حقّ است و حقّ با علىّ هر جا علىّ دور زند و برود حقّ با او دور مى زند يعنى علىّ عليه السّلام هر چه بگويد و بكند از روى حقّ و درستى است ) احتجاج كن و دليل آور ، زيرا آنها هرگز از استدلال به سنّت گريز گاهى نمى يابند ( چارهاى ندارند جز آنكه راستى و درستى اين گفتار را بپذيرند ) .