براى حكومت ( انتخاب نمودن خليفه ) تعيين نموده بودند به آن بزرگوار نوشته بود ، و اين نامه را سعيد ابن يحيى اموىّ در كتاب ( خود كه نامش ) مغازى ( است ) بيان كرده : 1 - چه بسا از مردم از بسيارى از نصيب و بهرهء خود ( در دنيا و آخرت ) بى بهره شدند ، پس به دنيا رو آوردند و ( از راه حقّ پا بيرون نهادند ، و ) به هواى نفس سخن گفتند ( و از گفتار خدا و رسول در پيروى از امام زمان خود چشم پوشيدند ) و من از اين كار ( خلافت ) جائى آمدهام شگفت آور كه در آنجا گروهى چند گرد آمدهاند كه نفسهاشان آنها را بكبر و خود پسندى واداشته ( جاى بسى حيرت و شگفتى است كه من بين گروهى خود رأى و خودپسند قرار گرفتهام كه به دستورم رفتار ننموده پرچم استبداد و مخالفت بر افراشتند تا كار به جائى رسيد كه براى امر خلافت بين من و معاويه مانند تو و عمرو ابن عاص را حكم و ميانجى قرار دادند ) پس من ( در مماشات با آنها مانند آنست كه ) دمّل و ريشى از آنها را معالجه ميكنم كه مى ترسم ( يك باره ) خون بسته شده گردد ( آنگاه مداواى آن سخت شود ) 2 - و ( سبب اينكه با آنها مماشات كردم آنست كه ) بدان ( اى غافل از حقّ و حقيقت و اى نادان ) براى انتظام امر امّت محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - و الفت و دوستى بين ايشان مردى از من حريصتر ( كوشندهتر ) نيست ، و به اين كار خواهان پاداش و بازگشت نيكو مى باشم ، 3 - و به زودى به آنچه كه وعده داده و قرار گزاردهام وفا ميكنم و اگر چه تو از شايستگى كه هنگام جدا شدن از من داشتى ( همانطورى كه خود را پاك و نيك نماياندى ) برگردى ( و بر خلاف قرآن كريم از روى هواى نفس حكم كنى ) زيرا بدبخت و زيانكار كسى است كه از سود عقل و تجربهاى كه به او داده شده است بى بهره ماند ( يا آنكه بگوئيم : آنچه وعده دادهام وفا ميكنم ، و اگر تو از شايستگى خود كه نشان دادى برگردى بدبخت هستى ، زيرا بدبخت كسى است كه از سود و آزمايشى كه به او عطا شده بى بهره مانده ، ولى معنى اوّل بهتر است ) 4 - و من بيزارى مى جويم ( يا بخشم مى آيم و درهم ميشوم ) از گويندهاى كه بباطل و نادرستى سخن گويد ، و از اينكه كارى را كه خدا اصلاح فرموده تباه سازم ( اگر در اين كار طبق دستور قرآن كريم رفتار شود من با آن همراهم و صلاح امّت را بفساد نمى كشانم ) 5 - پس آنچه را نمى شناسى رها كن ( گرد چيزى كه نمى دانى نگرد و احتياط و انديشه را از دست مده ) زيرا بد كرداران مردم با گفتارهاى ناروا ( سخنان بر خلاف حقّ و حقيقت ) بسوى
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1083
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٨٣