239 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است كه در آن ( فضائل ) آل محمد عليهم السلام را بيان مى فرمايد
: 1 آل محمّد ( ائمهء اطهار صلوات اللّه عليهم اجمعين ) زنده كنندهء علم و دانائى و از بين برندهء جهل و نادانى هستند ( از ايشان علم بدست آمده جهل بر طرف مى گردد ) شما را آگاه مى سازد بردباريشان از دانائيشان ( زيرا بردبارى نمى كنند مگر از روى دانستن بمواقع و بردبارى ) و ظاهرشان از باطنشان ( كردار و گفتار نيكشان بر كمال اخلاصشان ) و خاموشيشان از راستى و درستى گفتارشان ( زيرا خاموشى و بى جا سخن نگفتن شخص دليل است بر اينكه گفتار او از روى علم و حكمت است ) 2 حقّ را مخالفت نمى كنند ( از آن رو بر نمى گردانند ) و در آن اختلاف ندارند ( گفتارشان يكنواخت است ) ايشان ستونهاى اسلام و پناهگاهها ( ى آن ) هستند ( كه به دانائى خود آن را حفظ نموده و احكامش را بمردم آموخته آنان را از گمراهى و نادانى مى رهانند ) بوسيلهء ايشان حقّ به اصل و موضع خود باز مى گردد ، و باطل و نادرستى از جاى آن دور و نابود مىشود ، و زبانش آنجا كه حقّ آشكار شد بريده مى گردد ( بر اثر علم و دانائى ايشان حقّ و حقيقت هويدا و باطل و نادرست از بين مى رود ) 3 دين ( و احكام آن ) را شناختند شناختنى كه از روى دانائى و رعايت نمودن ( عمل كردن ) است ، نه شناختنى
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 826
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٨٢٦