و زندگى دنيا شما را فريب ندهد چنان كه پيشينيان شما را كه گذشتند و رفتند فريب داد ، آنان كه شير آن را دوشيدند ( بهره بسيار بردند ) و فريب آن را خوردند ( لذّت و خوشى آنان را از حساب و وارسى روز رستخيز غافل نمود ) و شمارهء آن را از بين بردند ( روزهايش را به بيخبرى بسر رساندند ) و تازهء آن را كهنه كردند ( جوانى را به پيرى رساندند ) 7 خانههاشان گورها و دارائيشان ميراث ديگران گرديد ، هر كه بر سر گورشان آيد نمى شناسند ، و بكسيكه برايشان بگريد اهميّت نمى دهند ، و بكسيكه آنها را بخواند پاسخ نمى دهند ، 8 پس از دنيا بپرهيزيد كه بسيار مكر كننده و فريب دهنده و بازى دهنده است ، بخشندهاى است پس گيرنده ، و پوشانندهاى است كننده ( اگر چند روزى به كسى رو آورده كالايى به او ارزانى دارد به زودى به او پشت كرده از او پس مى گيرد ) آسايش آن هميشگى نيست ، و رنج آن بسر نمى رسد ، و بلاء و درد آن آرام نمى گيرد ( پس خردمند به چنين دنيايى دل نبسته تا ممكن است رضاء و خوشنودى خدا و رسول را بدست مى آورد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 726
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٢٦