89 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( در ذكر پارهء از صفات حق تعالى و پند دادن بمردم براى بر داشتن توشهء سفر آخرت ) :
( 1 ) سپاس خداوندى را سزاست كه بدون ديده شدن به چشم ( بوسيلهء عقول و آثار و صنائع ) شناخته شده است ( زيرا ممكن را به چشم مى توان ديد و واجب را كه محدود بحدّى نيست نمى توان ) و بدون فكر و انديشه ايجاد كنندهء ( عوالم ) است ( زيرا فكر و انديشه در نا معلوم به كار آيد و جهل و نادانى بر ذات واجب محال است ، پس چيزى بر او نا معلوم نيست كه براى دانستن آن انديشه به كار آرد ) خداوندى كه باقى و برقرار است و هميشه بوده زمانيكه آسمان داراى برجها و منازل و حجابهاى داراى درهاى بزرگ ( كرات معلقّهء در جوّ كه بوسيلهء قوهّء جاذبه و دافعه مجذوب يكديگر نمى شوند ) نبودهو نه شب تاريك و نه درياى آرام و نه كوه داراى راههاى گشاده ( درهّهاى بزرگ واقع بين دو كوه ) و نه راه فراخ داراى اعوجاج و كجى ( كه بهر طرف راه دارد ) و نه زمين گسترده شده و نه مخلوق داراى توانائى و توانگرى وجود داشته ، ( 2 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 225
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٢٥