از آنكه مرگ به زودى او را دريابد و در وقتى كه فرصت بدست او است پيش از آنكه ( بهول و وحشت قبر و قيامت ) دوچار گردد ، و در زمانيكه راه نفس كشيدن او باز است پيش از آنكه بند آيد ( بميرد ) و بايد براى آسايش خود و استوارى قدمش كار نيكو انجام دهد ( فرمان خدا و رسول را ببرد تا روز رستخيز آسوده بوده پايش بر صراط نلغزد ) و بايد از سراى كوچ كردن خود ( دنيا ) براى جايگاه هميشگى ( آخرت ) توشه بردارد ( كه توشهء آنجا را جز از اين سرا نبرند ) ( 3 ) بندگان خدا از خدا بترسيد در آنچه در كتاب خود ( قرآن ) محافظت و رعايت آن را بشما امر فرموده ( در قرآن تدبّر و تأمّل كنيد ) و در آنچه از حقوق خويش نزد شما وديعه و امانت نهاده ( از اوامر و نواهى او پيروى نمائيد ) زيرا خداوند سبحان شما را بيهوده نيافريده و مهمل و بيكار رها نكرده و شما را در نادانى و كورى ( گمراهى ) وا نگذاشته است ، ( 4 ) اعمال شما را معلوم نموده ( راه خير و شرّ و طاعت و معصيت را بشما نشان داده ) و به كردار ( نيك و بد و كوچك و بزرگ و نهان و آشكار ) شما دانا است و مدّت عمر و زندگى شما را معيّن كرده ، و بر شما كتاب ( قرآن كريم ) را برهان بر هر چيزى فرستاده است ( اوامر و نواهى خويش را در آن بيان فرموده ) و روزگارى پيغمبرش را در ميان شما زنده نگاهداشته تا آنكه دين خود را به آنچه در كتاب خويش فرو فرستاده براى پيغمبر و شما كامل ساخت ، دينى كه مورد پسند او است ( اكمل اديان است ) ( 5 ) و به زبان آن حضرت آنچه دوست داشت از اعمال نيكو و آنچه كراهت داشت از كردار زشت و نواهى و اوامر خود را بشما ابلاغ نمود ، و جاى عذر براى شما باقى نگذاشت و حجّت را بر شما تمام كرد ، و شما را از عذاب تهديد نمود ، پيش از آنكه قيامت بر پا شود ، و ترسانيد پيش از رسيدن عذاب سخت ، ( 6 ) پس ( از خواب غفلت بيدار شويد ، و ) بقيهّء عمر خود را دريابيد ( بطلب رضاى خدا مشغول گرديد ) و در روزهاى باقى ماندهء از عمر شكيبائى پيش گيريد ( از معصيت و نافرمانى خود را باز داريد ) زيرا اين روزهاى باقى مانده ( كه ممكن است بتدارك از دست رفتهها صرف شود ) كم است در مقابل روزهاى بسيارى كه از شما در غفلت و رو گردانيدن از موعظه و پند مى باشد ، ( 7 ) و نفسهاى ( سركش ) خود را فرصت ندهيد ( معصيت را آسان نپنداريد ) كه اين فرصتها شما را
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 207
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٠٧