بيرون نخواهد شد ( چنان كه در قرآن كريم س 57 ى 12 مى فرمايد : يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ، ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ يعنى روزى را مى بينى كه نور ايمان مردان و زنان كه ايمان آوردهاند در پيش رو و جانب راست آنها مى درخشد « اين براى آن است كه نامهء اعمال آنان را از پيش و سمت راستشان مى دهند بخلاف كفّار و منافقين كه نامهء اعمالشان از پشت سر و طرف چپشان داده مىشود » و فرشتگان به آنها مى گويند مژده باد شما را امروز كه در بوستانهائى كه در زير آنها نهرها جارى است وارد مىشويد و در آنها جاويد هستيد و اين براى آنان رستگارى بزرگى است ) و جاويد در آن پير نمى شود ، و ساكن در آن فقير نمى گردد ( زيرا پيرى و فقر مستلزم رنج و ناتوانى است و اين دو در بهشت نيست ، چنان كه در قرآن كريم س 35 ى 34 مى فرمايد : وَ قالُوا الْحَمْدُ للِهِّ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ ى 35 الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فضَلْهِِ لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ يعنى كسانى كه داخل بهشت ميشوند مى گويند سپاس خدائى را سزا است كه حزن و اندوه را از ما دور گردانيد ، پروردگار ما ، آمرزندهء گناهكاران و جزاء دهندهء سپاسگزاران است ، خداوندى كه از فضل و بخشش خود ، ما را به جايگاه هميشگى جاى داد كه در آنجا رنج و ناتوانى بما رو نمى آورد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 205
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٠٥