پيش از رفتن فرصت و قرار در جاى تنگ ( قبر ) و ترس از نابودى و بيرون شدن جان از بدن و رسيدن غائب ناديده ( مرگ ) كه در انتظار آن مى باشند و گرفتار ( عذاب ) خداى غالب و توانا گرديدن . ( سيّد رضىّ فرمايد : ) در خبر وارد شده است چون امام عليه السّلام اين خطبه را بيان فرمود بدنها به لرزه در آمد و چشمها گريان گرديد و دلها مضطرب و نگران شد . و جماعتى اين خطبه را خطبهء غرّاء ( نورانى و برجسته ) مى نامند .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 200
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٠٠