و در غير مسير خويش ( در راه معصيت و نافرمانى ) راه مى پيمايد ، گويا مقصود ( توجهّ تكاليف الهيهّ ) به غير ايشان است و گويا هدايت و رستگارى آنان در گرد آوردن ( متاع ) دنيا است ( نه براى تحصيل زاد و توشه آخرت ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحه 192
پدیدآورندگان: خطب الإمام علي ( ع )
ص۱۹۲