جمع ذمة است و آن بمعنى پاره شكنبه يا جگر مى باشد كه در خاك افتاده خاك آلوده گردد .
77 - از سخنانى است كه آن حضرت عليه السلام بوسيلهء آن دعاء مى فرمايد
( و كيفيّت استغفار و طلب آمرزش را بمردم ياد مىدهد ، و استغفار معصومين از انبياء و أئمهّء اطهار « عليهم السّلام » به جهت آموختن بخلق است ، زيرا آنان هيچ گاه معصيت و نافرمانى حقّ تعالى نكردهاند تا در صدد استغفار و طلب آمرزش بر آيند ) : ( 1 ) خدايا بيامرز آنچه ( گناهى ) را از من كه تو به آن داناترى ، پس اگر من باز گردم ( دوباره مرتكب آن شوم ) تو آمرزش را به من باز گردان ، ( 2 ) خدايا بيامرز آنچه كه من با خود وعده كردهام ( اطاعت و بندگى كه انجام آن را عهده گرفتم ) و وفاى به آن عهد را از من نيافتى ، ( 3 ) خدايا بيامرز آنچه كه من به آن بسوى تو به زبانم تقرّب مى جويم و دلم بر خلاف آنست ( در اوّل امر براى تقرّب عبادت و بندگى نمودم و بعد از آن انديشههائى مانند رئاء و خودنمايى در خاطرم آمد ) ( 4 ) خدايا بيامرز اشارههاى گوشههاى چشم را ( كه به گوشهء چشم اشاره كند تا مؤمنى را آزار رسانيده يا به غيبت و بد گوئى او زبان گشايد ) و گفتارهاى بيهوده و آرزوهاى دل و لغزشهاى زبان مرا .