75 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( كه مردم را ترغيب بصفات پسنديده كه موجب بدست آوردن سعادت دنيا و آخرت گردد مى فرمايد ) :
( 1 ) خدا رحمت كند مردى را كه سخن حكيمانهاى بشنود و بپذيرد ، و چون به راه راست خوانده شود به طرف آن برود ، و كمر بند راهنما ( رسول اكرم و ائمهّء معصومين ) را بگيرد ، و ( از سختيهاى دنيا و آخرت ) نجات يابد ( دستورهاى ) ( 2 ) پروردگارش را مراقبت نمايد ( بر طبق آنچه خداوند فرموده رفتار كند ) و از گناه خود بترسد ، عمل خالص ( پاكيزه از رئاء و خود نمائى ) پيش فرستد ، و كردارش نيكو و شايسته باشد ، بدست آورد آنچه ( ثواب و پاداش عبادت و بندگى ) كه براى او ( در آخرت ) ذخيره شده است و دورى كند از آنچه ( گفتار و كردار زشت ) كه منع گرديده ، ( 3 ) تير به نشان زند ( در هر حال خدا را در نظر داشته باشد ) و كالاى آخرت را بجاى كالاى دنيا گرد آورد ( از دنيا چشم پوشد و بكوشد تا سعادت جاودانى بدست آرد ) بر خواهش نفس خود غلبه يابد و آرزوهايش را دروغ پندارد ، ( 4 ) شكيبائى را مركب نجات و رستگارى خويش قرار دهد ( در مصائب صبر را شعار خويش قرار داده رنجها و سختيهاى دنيا را مانند شتر بار كش بر خويشتن هموار نمايد ) و تقوى و پرهيزكارى را توشهء مرگ خويش گرداند در راه روشن ( شريعت اسلام ) قدم بنهد ، و از شاهراه درخشنده ( كه آشكار و هويدا است ) دور نگردد ( در بيراهه پا نگذارد ) ( 5 ) مهلت چند روز زندگى را غنيمت شمرده فرصت را از دست ندهد ( كارى كند كه باعث خوشنودى خدا و رسول باشد و عمر خود را بيهوده بسر نبرد ) و آمادهء مرگ باشد ( به دنيا دل نبندد و هميشه مستعدّ مرگ
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 174
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٧٤