مَنْشُوراً
« 1 » ؛ وهر انساني را الزام مىنمائيم اعمال أو را به گردن خودش ، يعنى اعمالي را كه در دنيا به جاى آورده وگمان مىكرد معدوم شده وپريده ورفته ، ودر روز قيامت در كتاب مفصّلى همهء آن اعمال را مشاهده مىنمايد ، به طورى كه نتواند انكار آنها نمايد ، وچنان چه در اين عالم به چشم بصيرت ودل ملاحظه شود ، اعمال شهادت بر باطنها وذاتها خواهد داد .
پس همين جا دست وپايت در گزند * بر ضمير تو گواهى مىدهند
نفس تو هر دم بر آرد صد شرار * كه بينيدم منم أصحاب نار
جزو نارم سوى كلّ خود روم * من نه نورم تا سوى جنّت شوم
أعاذنا اللّه من زلّات أقدامنا عن طريق الحقّ ومن شرور أنفسنا وأعمالنا ، ووفّقنا لما وفّق له عباده الصالحين بمحمّد وآله الطاهرين ، صلوات اللّه عليهم أجمعين والحمد للّه ربّ العالمين .
هامش
( 1 ) . اسراء ( 17 ) آيهء 13 .