پيش گفتار
مؤلّف وخاندان أو
آية اللّه العظمى حاج ميرزا محمد حسن آشتيانى ( 1248 - 1319 ه . ق . ( پدر مؤلّف اين رسالهها )
مرحوم آية اللّه حاج ميرزا محمد حسن بن ميرزا جعفر بن ميرزا محمد آشتيانى تهرانى از مشهورترين وداناترين علماى تهران در عصر خودش بود .
نويسنده الذّريعة رحمة اللّه در شرح حال أو مىنويسد :
حدود سال 1248 هجرى قمري در آشتيان به دنيا آمد ودر همان جا خواندن ونوشتن را آموخت ودر سيزده سالگى به بروجرد - كه در آن تاريخ به بركت وجود علّامه مرحوم ملّا أسد الله بروجردي ( متوفّى : 1271 ه . ق . ) دار العلم وداراى حوزهء علميه بود - هجرت كرد وچهار سال آنجا ماند . در خلال اين چهار سال أدبيات را فرا گرفت ويك سال ونيم از درس مرحوم علّامه سيد شفيع جاپلقى ( متوفّى : 1280 ه . ق . ) استفاده كرد . آنگاه به نجف اشرف هجرت كرد وتا چندى از اساتيد آن حوزه مقدسه بهره برد وساليان متمادى از محضر مرحوم شيخ مرتضى انصارى استفاده كرد ، تا آنجا كه از بزرگان تلاميذ أو به شمار مىآمد ودرس أستاذ را براي ديگران تقرير مىكرد وتقريرات أستاذ را مىنوشت . شيخ انصارى در سال 1281 از دنيا رفت ومرحوم آشتيانى در سال 1282 به تهران رفت .
صاحب المآثر والآثار مىنويسد :
ميرزا محمد حسن آشتيانى - سلّمه اللّه - در تاريخ جمع اين تأليف ( 1306 - 1307 ه . ق . ) از