دولتىها هم عظمت ويژهاى پيدا بكند .
آية اللّه آشتيانى در سال 1311 ه . ق . به زيارة خانهء خدا مشرّف شد ودر مراجعت از حج ، به زيارة عتبات عاليات رفت . هنگامى كه به زيارة سامراء مشرف مىشد ، ميرزاى شيرازي دستور داد علماى حوزهء علميهء سامراء به استقبال أو بروند . أو در سامراء ، مهمان ميرزاى شيرازي بود . ميرزاى شيرازي از أو بسيار تجليل كرد . تجليل أو در آن شرايطى كه ناصر الدين شاه زنده بود ، از دو جهت لازم بود : يكى ، به خاطر عظمت شخصيت وى وديگر ، به خاطر تقويت اسلام وروحانيت .
وى در چند سال آخر عمر خود ، اوقافى را كه توليت آنها با اعلم علماى تهران بود - از قبيل موقوفات مدرسه مروى - را به عهده گرفت .
أو چهار پسر ويك دختر داشت : حاج شيخ مرتضى ، حاج ميرزا مصطفى ، حاج ميرزا هاشم ، حاج ميرزا احمد وآقا زاده خانم ( فاطمه ) .
آية اللّه آشتيانى در سال 1319 ه . ق . در تهران وفات كرد وجنازهاش به نجف اشرف منتقل ودر مقبرهء مرحوم حاج شيخ جعفر شوشترى به خاك سپرده شد .
ميرزا كوچك آشتيانى
ميرزا جعفر بن ميرزا بزرگ ، معروف ميرزا كوچك آشتيانى ، برادرزادهء ميرزا محمد حسن آشتيانى بود . پدرش ، ميرزا بزرگ آشتيانى از رجال دولتي آن عصر بود . ميرزا جعفر در حكمت وعرفان ، از شاگردان عارفان وحكيمان معروف آن عصر : آغا محمد رضا قمشهاى ، آغا على مدرس زنوزى وميرزا أبو الحسن جلوه ودر فقه وأصول ، از شاگردان عموى بزرگوارش ، ميرزا محمد حسن آشتيانى بود . وى تأليفات بسيارى داشت . عموى أو حدود سال 1324 ه . ق . در تهران وفات يافت ودر زاويهء جنوب شرقي صحن شريف حضرت عبد العظيم عليه السّلام ، متّصل به كفش كن ، مدفون شد .
ميرزا جعفر ، يگانه داماد ميرزا محمد حسن آشتيانى بود وحكيم معروف عصر ما ، حاج ميرزا آشتيانى فرزند اوست . مادرش آقازاده خانم ، دختر ميرزا محمد حسن آشتيانى بانوى دانشمند وپارسايى بود .