قسمتى دوم از اين خطبه در وصف پيغمبر صلى الله عليه و آله است :
( رسول اكرم براى تبليغ احكام الهىّ سعى و كوشش فراوان نمود ) ( 5 ) تا شعلهء آتش هدايت و رستگارى را بر افروخت براى آنكه اقتباس نماينده از آن بهرهمند گردد ، و نشانهء ( هدايت ) را ( بر سر كوه علم و معرفت ) روشن كرد تا آن كس كه ( از قافله دور ، و ) در راه مانده و سرگردان است راه يابد ( سعادت هميشگى را بدست آورد ) پس ( بار خدايا ) آن حضرت ( در تبليغ رسالت ) امين تو و درستكار است ، و روز قيامت شاهد و گواه ( بر احوال بندگان ) تو است ، و نعمت و بخششى است كه از جانب تو ( بر خلائق ) مبعوث شده ، و فرستادهء تو است بحقّ و راستى كه ( بر مردم ) رحمت و مهربانى است . ( 6 ) بار خدايا بعدل خود قسمت و بهرهء او ( بالاترين مراتب قرب و منزلت ) را نصيبش گردان ، و پاداش او را بفضل و كرمت خير بسيار و نعمتهاى بيشمار عطاء فرما . ( 7 ) بار خدايا بناى او را بر بناى سازندگان پيش ( دين او را بر اديان انبياء سلف ) بلند ( ظاهر و غالب ) گردان ، و خوان نعمت ( پاداش زحمت و رنج ) او را ( در تبليغ رسالت ) نزد خود گرامى دار ، و منزل و مأوايش را در درگاه حضرتت رفعت ده و او را بمنتهى درجهء بزرگوارى برسان و برترى ( بر همهء خلائق ) عطاء فرما ، ( 8 ) و ما را در جمعيّت و يارانش ( مؤمنين و پرهيزكاران ) محشور نما كه ( از معصيت و نافرمانى ) خجل ، و ( از كردارهاى زشت ) پشيمان ، و ( از راه راست ) منحرف ، و عهد شكن ه و آزمايش شدهء ( ببلاء و سختيها ) نباشيم . ( سيّد رضىّ فرمايد : )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 316
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣١٦