و قسمتى سوم از اين خطبه است ( در غلبهء فتنه و فساد و اينكه نجات و رهائى نيست مگر براى اهل ايمان ) :
( 8 ) زمانى مىشود كه كسى از ( فتنه و فساد ) آن نجات و رهائى نمى يابد مگر مؤمن خدا پرست بى نام و نشان كه اگر ( در مجالس ) حاضر گردد كسى او را نشناسد ، و اگر غائب باشد كسى در صدد جستجويش بر نيايد ، ( 9 ) اين چنين اشخاص چراغهاى هدايت و نشانههاى روشن هستند براى روندگان در شب تاريك ، در ميان مردم براى فتنه و فساد و سخن چينى رفت و آمد نمى كنند ، عيبها و بديهاى خلق را آشكار نمى سازند ، سفيه و بيهوده گو نيستند ، خداوند درهاى رحمتش را براى آنان مى گشايد ، و سختى عذابش را از آنها بر طرف مى گرداند . ( 10 ) اى مردم ، زود است كه زمانى بر شما بيايد كه اسلام در آن سرازير شود مانند برگشتن ظرف كه آنچه در آنست بريزيد ( از اسلام جز اسم و از قرآن جز درس و از ايمان جز رسم باقى نماند ، آنگاه است كه خداوند بندگانش را امتحان فرمايد ) ( 11 ) اى مردم ، خداوند شما را پناه داده از اينكه بشما ظلم و ستم كند ، و پناه نداده از اينكه امتحان نمايد ( پس اگر در زمان فتنه و فساد مبتلى و گرفتاريد بشما ستم نكرده ، بلكه مى خواهد شما را بيازمايد تا مؤمن حقيقى از ظاهرى و شكيباى در بلاء از ديگران ممتاز گردد ) و بتحقيق فرموده است جليل تر و بزرگوارتر از هر گويندهاى ( در قرآن كريم س 23 ى 30 : ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ وَ إِنْ كُنّا لَمُبْتَلِينَ يعنى در وقعهء طوفان نوح و هلاك قوم او نشانههايى است ( براى عبرت ديگران ) و ما ( خوب و بد بندگان را ) امتحان مى نماييم ( سيّد رضىّ فرمايد : ) مراد آن حضرت عليه السّلام از جملهء كُلُّ مُؤْمِنٍ ُّنَوَمٍة گمنامى است كه شرّ و فسادش اندك باشد ، و مساييح جمع مسياح است ، و آن را به كسى گويند كه ميان مردم در پى فتنه و فساد رفته سخن چينى كند ، و مذاييع جمع مذياع است و آن براى كسى است كه بدى و ناشايستهء غيرى را كه مى شنود فاش نموده همه جا آشكار بگويد ، و بذر جمع بذور است و كسى را به آن مى نامند كه بسيار سفيه و گفتارش لغو و بيهوده باشد .