كانهاى كرامت و بزرگوارى ( اصلاب شامخه و ارحام مطهرّه ) و آرامگاههاى سلامت ( كه از هر عيب و نقص ظاهرىّ و باطنىّ منزهّ و مبرّى بوده روييده شده است ) ( 4 ) دلهاى نيكوكاران شيفتهء او گشت ، و زمام چشمها ( ى خردمندان ) بسوى او خيره شد ( تا ببينند در ضلالت و گمراهى جهل و نادانى كه سر تا سر جهان را فرا گرفته چه مىكند ، ديدند ) ( 5 ) خداوند بوسيلهء آن حضرت كينههاى ديرينه را نابود ساخت ( از ميان مردم برداشت ) و آتش دشمنيها را خاموش نمود ، و ميان برادران ايمانى را ( مانند امير المؤمنين و سلمان ) الفت و دوستى انداخت ، و ميان خويشان ( مانند حمزه و ابى لهب بسبب اسلام و كفر ) جدائى افكند ، و بواسطهء ظهور و پيدايش آن بزرگوار ذلّت و بيچارگى مؤمنين را به عزّت و سرورى و برترى و بزرگى و كفّار را به نكبت و بد بختى مبدّل نمود ، ( 6 ) سخن او بيان و خاموشيش زبان بود ( چون سخنى مى فرمود احكام الهىّ را بيان ميكرد ، و چون گفتار و كردارى ديده خاموش مى ماند دليل بر صحّت و درستى و مباح بودن آن بود ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 284
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٨٤