119 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است ( در مدح و منقبت خود و ائمهء اطهار عليهم السلام و دستور به اطاعت و پيروى مردم از ايشان و ترغيب به عمل صالح و ياد آورى سختى عذاب روز رستخيز ) :
( 1 ) سوگند به خدا رساندن پيغامها و وفاى به وعدهها و همهء معانى ( و تفسير و تأويل قرآن كريم ) را ياد گرفتم ( پيغمبر اكرم به من ياد داد ) ( 2 ) و ابواب علم و معرفت ( دانشها و خدا شناسى ) و راه روشن ( رستگارى در دين و دنيا ) نزد ما اهل بيت ( امام و يازده فرزند آن بزرگوار عليهم السّلام ) مى باشد ( پس براى رسيدن به سعادت هميشگى و رهائى از بدبختى بايد از ما اطاعت و پيروى شود ) ( 3 ) آگاه باشيد احكام و قوانين دين خداوند سبحان يكنواخت است ( آنچه ما مى گوئيم همان فرمايشات رسول خدا است و اختلافى در آنها نيست ) و راههاى آن هموار و راست ( اعوجاج و كجى يعنى ضلالت و گمراهى در آنها نيست ، پس ) هر كه از احكام پيروى نموده در آن راهها قدم نهاد بحقّ ملحق و بهرهمند شد ، و هر كه زير بار نرفت ( از احكام پيروى نكرده در آن راهها قدم ننهاد ) گمراه و پشيمان شد . ( 4 ) عمل كنيد ( طبق دستور خدا و رسول و ائمهّء هدى ) براى روزى ( قيامت ) كه ذخيرهها براى آن روز اندوخته مىشود ، و انديشهها ( ى درست و نادرست و اعمال نيك و بد ) در آن روز آشكار مى گردد ، ( 5 ) و بكسيكه عقل و انديشهء حاضر او سودى نرساند عقلى كه از او دور و پنهانست
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 371
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٧١