112 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( در مذمت دنيا و ترغيب بآخرت ) :
( 1 ) شما را از دنيا بر حذر مى دارم ، زيرا دنيا جاى پايدارى نيست ، و فرودگاهى كه در آن آب و گياه طلبيد ( و به آسودگى در آنجا بمانيد ) نمى باشد ، به چيزهاى فريبنده خود را آراسته و به آرايش خويش ( مردم را ) فريب داده است ، ( 2 ) سرائى است نزد پروردگارش خوار و پست ، ( از اين جهت ) حلال آن را به حرام و نيكوئيش را به بدى و زندگانيش را به مرگ و شيرينيش را به تلخى آميخت ، ( 3 ) خداى تعالى براى دوستانش آن را صاف و گوارا نگردانيده ( بلكه تنگى و سختيها را نصيب آنان قرار داده ) و به دشمنانش از دادن آن بخل نورزيده ( بلكه گشايش و نعمتهاى بسيار به آنها بخشيده ، و اين خود دليل خوارى و پستى دنيا است ، زيرا شايسته نيست نعمت از دوستان گرفتن و به دشمنان بخشيدن ) ( 4 ) خير و نيكوئيش اندك است ( پس صاحبان همّت به آن رغبت ندارند )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 350
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٥٠