110 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( در مذمت دنيا و دورى كردن از آن ) :
قسمت أول خطبه
( 1 ) پس از حمد بر خدا و درود بر پيغمبر اكرم ، شما را از ( دل بستن به ) دنيا بر حذر مى دارم ، زيرا دنيا ( به كام دنيا پرستان ) شيرين و ( در نظر آنان ) سبز و خرّم است ، بشهوتها و خواهشهاى بيهوده پيچيده شده است ، و بوسيلهء متاعهاى زود از بين رونده ( با خواهان ) اظهار دوستى مى نمايد ، و به زيورهاى اندك ( مردم را ) به شگفت آورده شاد مى نمايد ، و براى آرزوها ( ى بى جا كه اطمينان به آن نيست ) و فريب ( نادانان ) خويش را آرايش نموده ( مانند فاحشهاى كه خود را بيارايد تا سرمايهء دين و دنياى خواهانش را بربايد ) ( 2 ) شادى آن پايدار نيست ، و از درد و اندوهش آسوده نمى بايد گشت ، بسيار فريبنده و زيان رساننده است ، تغيير دهندهء حالات است ( توانگرى را به درويشى و آسايش را به سختى و زندگى را به مرگ و تندرستى را به بيمارى تبديل مى نمايد ، و يا مانع و جلوگير است از بدست آوردن سعادت هميشگى و بهشت جاودانى ) فانى