نيروئى ) است كه بوسيلهء آن خداى مهربان پرستش مىشود ، و بوسيلهء آن بهشتها بدست مىآيد ، آن شخص گفته : گفتم ( پرسيدم ) : پس آنچه در معاوية بود چيست ؟ حضرت فرمود :
آن زيركى و كار با انديشهء بد بجا آوردن است ، و آن شيطنت و كار با انديشهء بد ، بعقل ماند و عقل نميباشد .
مرحوم مجلسىّ ميفرمايد : نكراء ، زيركى و نيكوئى رأى و انديشه است ، و هر گاه در خواستههاى لشكرها ( نمونهها ) ى جهل و نادانى به كار برده شود آن را شيطنت ميگويند ، و از اين رو است كه امام ( عليه السّلام ) آن را بشيطنت تفسير نموده ، و اين شيطنت يا قوّهء ديگرى است غير از عقل ، يا قوّهء عقليّه است ، و هر گاه اين قوّه در كارهاى نادرست استعمال شود و در آن كارها كامل گردد شيطنت ناميده مىشود ، و در اصطلاح شرع ( آنچه در
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 47
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٧