خداى تواناى بزرگ به چيزى بهتر از عقل عبادت و بندگى نشده ، و مؤمن و گرويدهء به خدا و رسول عاقل نيست تا اينكه ده خصلت و خوى در او گرد آيد : ( 1 ) خير و نيكى از او را اميدوارند ، و ( 2 ) شرّ و بدى از او را ايمن و آسودهاند ، و ( 3 ) خير و نيكى اندك را از جز خود بسيار شمارد ، و ( 4 ) خير و نيكى بسيار را از خويش اندك داند ، و ( 5 ) از طلب و درخواست علم و دانش تا زنده است خسته نشده و بستوه نميآيد ، و ( 6 ) از درخواستكنندگان حوائج و خواستههاى پيش او دلتنگ نميگردد ، و ( 7 ) تواضع و فروتنى پيش او دوستدارتر است از تكبّر و سركشى ، و ( 8 ) فقر و ندارى پيش او دوستدارتر است از غنى و دارائى ، و ( 9 ) نصيب و بهرهء او از دنيا قوت و چيزى است كه انسان آن را مىخورد و زنده ميماند ، و ( 10 ) كسى را نمىبيند جز آنكه ميگويد : او از من بهتر و پرهيزكارتر است . جز اين نيست كه
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 45
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٥