. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . غران على * بدانجا كه بد چشمهء منعلى « 1 » ( ؟ )
ز حله بيامد سپاهى گران * به نزديك سلطان ، شه كامران
به يارى پسرزادگان رئيس ( ؟ ) * برفتند نزديك سلطان جوليس ( ؟ )
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . راه عراف * كه كردند از نيزه در كوه كاف
سر ، آن سپه بود پور جماد « 2 » * كه بر وى بدى شاه را اعتماد
گرفتند بغداد را در حصار * شب و روز بد كوشش و كارزار
. . . . . . . . . . . . . . . . آتش انداختند * در آن سوختن رزم را ساختند
نمىخواست سلطان عالم كه شهر * بگيرد به زودى به كين و به قهر
ز شهر اندرون عشوه دادند تيز * گهى بست « 3 » و گاهى گشادند نيز « 4 »
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . شد كارزار * سپه بود افزونتر از صد هزار
گران شد به شهر اندرون خوردنى * ز گردون نبد راه آوردنى
به غارت ببردند مانند دود * ز بيرون هرآن ارتفاعى كه بود
. . . . . . . . . . . . . . . . . . سلطان خبر * ز كار سليمان بىپا و پر
كه با ايلدگز ناگهان يار شد * سپاهش دگربار بسيار شد
به همدان بياورد خيلى گران * بر او جمع شد لشكر بىكران
. . . . . . . . . . . . . . . . اصلى نداشت * سپه ز اين سخن گوش و گردن فراشت
پراكندهدل گشت يكسر سپاه * گروهى نهادند سر سوى راه
پى خانومان و زن و كودكان * نهفته همىشد يكان و دوگان
. . . . . . . . . . . . . . . . . . سودى نبود * ز آتش بهجز تيره دودى نبود
برفتند ميران نشيب و فراز * از آن راه يك تن نگرديد باز
چو بىضبط شد كار اندر نهفت * سرافراز سلطان بدان خيل گفت
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . بيايد ز آب * نشايد در اين كار كردن شتاب
چو بشنيد از شاه لشكر سخن * پراكنده گشتند آن انجمن
بگفتند فردا نشايد گذشت * شود پر ز مردم در و كوه و دشت
هامش
( 1 ) شايد نهر معلى باشد ؛ برابر نهر معلى منجنيقها نهادند . راحة الصدور ، 267 .
( 2 ) پسران مظفر الدين جماد رسيدند . راحة الصدور ، ص 267 .
( 3 ) پست
( 4 ) نر