. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . بر سر نهاد
چو گشت آنچنان قصر پرداخته * همه كارها اندر او ساخته
درم خواست ، شد شاد پور خبير * فرستاد فى الحال فرزانه مير
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
بر آن برنهادند مهر امير * تو اين عدل از آن نامور يادگير
نهادند قفلى گران بر درش * كشيدند خطى به گرد اندرش
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * دل فخر دين آمد از غم به درد
سرايى است اين پادشاهى شگرف * نگهدار آن را ز باران و برف
ز عدل است لا شك ستون سراى * چو نبود به زودى درآيد ز پاى
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ز كردار فرزند نادلپذير * دگرگونه شد رأى شه با وزير
ز فرزند او كينه در سينه داشت * شنيدم كز او كين ديرينه داشت
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * سخن بد ز انعام و احسان مير
كه با همت آن جهاندار پاك * زر و لعل باشد كم از سنگ و خاك
چنين گفت فرزند دستور پير * كه زر خاك ديدم بر جود مير
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * بود معنى فضه در جاى سيم
به مستنصر اين قصه گفتند باز * برنجيد از آن شاه گردنفراز
زبان را نگه دار تا سر بهجاى * بماند ، نگون درنيايد ز پاى « 1 »
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * زبانى دراز ، عقل كوتاه بود
به نزديك مستنصر زادمرد * ز ناگاه سوگندها ياد كرد
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * گزين فخر دين پور فرخ امير
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
برآورد فرياد مرد نديم * چنين گفت كاى شهريار كريم
بخواهى همه خلق بيداد كشت * كه يارند با من ، چه گشتى درشت 245
هامش
( 1 ) بداند نكون درنياى ز پا .