سال پانصد و پنجاه و پنجم :
سلطان مغيث الدّين أبو الفتح ملكشاه بن محمود بن محمّد بعد از عمّ پادشاه شد و بعد از چهار ماه حكومت أميران متفق شده بضيافتش بردند ، و او را حبس كرده موكّل بر او گماشتند ، در شوال پانصد و چهل و هفت از حبس گريخت و بخوزستان رفت ، و بعد از وفات برادرش باصفهان رفت و بسلطنت نشست ، و بعد از پانزده روز فوت شد در پانصد و پنجاه و پنج ، عمرش سى و دو سال ، مدّت اقامت در خوزستان هشت سال ، و سلطان محمّد ابن محمود بن محمّد بن ملكشاه در پانصد و پنجاه مرد - لب .
در پانصد و پنجاه و پنج سليمان شاه محمّد بن ملكشاه از موصل داخل همدان شد و بر سرير سلطنت نشست ، و در همين سال ملك ارسلان اتابيك ايلدكز آمده او را محبوس و مقيّد ساختند و در ربيع الأوّل اين سال مرد - روضة الصفا ، و بعد از سليمانشاه ارسلان ابن طغرل بن محمّد بن ملكشاه بن الب ارسلان پادشاه شد ، و ارسلان در پانصد و هفتاد و يك مرد . الفائز باللّه أبو القاسم عيسى بن ظافر بن حافظ بن مستنصر بعد از پدر در پانصد و چهل و چهار حاكم شد و سنّ او پنجسال بود در پانصد و پنجاه و پنج مرد و بعد از او العاضد لدين اللّه پادشاه شد ، و در پانصد و شصت و نه مرد - لب .
مستنجد عباسى در ربيع الأوّل پانصد و پنجاه و پنج والى شد يازده سال خلافت كرد . شعبهء سوّم از اتابكان فارس در عراق و آذربيجان حكومت كردند شش نفر :
أوّل ايشان اتابك ايلدكز غلام سلطان مسعود سلجوقى بمرتبت امارت رسيد و زن برادر خود طغرل را به او داد مادر سلطان ارسلان ، و ايلدكز را دو پسر بهمرسيد : جهان پهلوان اتابك محمّد و قزل ارسلان ، سيزده سال مطاع و متّبع بود ، و در پانصد و پنجاه و پنج حاكم شد ، و در پانصد و شصت و هشت مرد - لب .
المقتفي بآثار اللّه أبو عبد اللّه محمّد بن مستظهر ، چون راشد گريخت از سلطان مسعود كار مقتفي رونقى گرفت بيست و چهار سال و يازده ماه حكومت كرد ، و در اوايل پانصد و پنجاه و پنج مرد - لب ، و او خليفهء سى و يكم بود ، و بعد از او مستنجد خليفه شد ، و در پانصد و شصت و شش مرد - لب ، مولد مقتفي در چهارصد و هشتاد و نه بود - كامل .