سال پانصد و پنجاه و دوم :
سلطان معزّ الدّين أبو الحرث سليمانشاه بن ملكشاه پادشاه ششم سلاجقه بعد از برادران حاكم خراسان شد و چهل و چهار سال ماند ، و هفتاد و دو سال عمر داشت ، ولادتش در چهارصد و هفتاد و سه بود ، و شصت و دو سال سلطنت كرد ، و بعد از او دولت سلجوقيان از خراسان منقطع شد ، و خواهر زادهاش محمود خان بن محمّد خان و از نسل بغرا خان در خراسان پادشاهى دادند پنج سال و نيم ، مؤيد ايبه از غلامان سنجر در رمضان پانصد و پنجاه و هفت بر او خروج كرد او را بگرفت و ميل كشيد ، و پادشاهى خراسان بعضى بمؤيد ايبه و بعضى بخوارزمشاهيان و بعضى بغوريان رسيد ، و در پانصد و پنجاه و دو مرد ، و بعد از او محمود بن محمّد بن ملكشاه پادشاه شد در عراق و در پانصد و بيست و پنج مرد - لب .
در سوّم رجب پانصد و پنجاه و دو ايل ارسلان پسر اتسز پادشاه شد و در پانصد و پنجاه و هفت مرد - روضة الصفا . غياث الدّين أبو الفتح محمّد بن سام بن حسين در پانصد و پنجاه و يك پادشاه شد و در پانصد و نود و هشت مرد ، و مسجد هرات محدث او است مير عليشير در نهصد و چهار تعمير آن نمود - لب .
سال پانصد و پنجاه و سوم :
در كتاب مزارات شيراز مسطور است : شيخ أبو طاهر محمّد بن أبي نصر شيرازى از زهّاد و عبّاد عصر بود ، در سنهء ثلاث و خمسين و خمسمائة مرد ، و مدفون شد در اعلى طرف مقبره ، انتهى ، ولادت ناصر خليفه عباسى در رجب پانصد و پنجاه و سه ، و در پانصد و هشتاد خليفه شد ، و در ستّمائة و بيست و هفت مرد - روضة اولى الأحباب .
سال پانصد و پنجاه و چهارم :
سلطان غياث الدّين أبو شجاع محمّد بن محمود بن محمّد بن ملكشاه چون برادرش را محبوس كردند او از خوزستان بيامد و پادشاه شد ، و هفت سال پادشاهى كرد ، و در پانصد و پنجاه و چهار مرد ، و بعد از او سلطان سليمان شاه در پانصد و پنجاه و شش مرد - لب .