چهارصد و چهل و دو مرد - نفحات .
سال چهارصد و چهل و سوم :
عليّ بن مودود چون پادشاه شد عبد الرّشيد بن محمود كه سالها در قلعه محبوس بود خلاصى يافت ، و لشكر جمع كرده علي را منهزم گردانيد و عبد الرّشيد پادشاه شد ، در چهارصد و چهل و پنج مرد - لب . در كتاب مزارات شيراز در نوبه رابعه مذكور است : شيخ سالبة بن إبراهيم شيخ عظيم الشأن رفيع الحال بود ، در باب كوار خانقاهى داشت ، سى سال در آن خانقاه خدمت مردم كرد ، در چهارصد و چهل و سه مرد ، و شيخ عبد اللّه بن عبد الرّحمن خادم شيخ سالبه بود ، شيخ چون محتضر شد او را پى كفن فرستادند ، و چون آمد شيخ مرده بود معانقه كرد با شيخ و گفت اللّه و مرد .
سال چهارصد و چهل و چهارم :
بعد از أبو محمّد مكّي بن أبي طالب كه در چهارصد و سى و هفت فوت شد ، حافظ أبو عمرو عثمان بن سعيد دانى مؤلّف تيسير و جامع البيان و غيره بهمرسيد ، و كتاب جامع البيان وى در قراءات سبعه است مشتمل بر پانصد روايت و طريق تقريبا ، و هم در عصر وى أبو علي أهوازي بهمرسيد ، و دانى در چهارصد و چهل و چهار فوت شد ، و أبو علي اهوازى در چهارصد و چهل و شش - شرح شاطبى و جزري . أبو نصر أحمد بن مسرور ابن عبد الوهاب بغدادى صاحب كتاب المفيد در قراءات عشره در چهارصد و چهل و چهار مرد - شرح شاطبى و جزري .
سال چهارصد و چهل و پنجم :
عبد الرّشيد بن محمود غزنوى بعد از عليّ بن مسعود برادرزادهء خود بپادشاهى نشست و در سنهء خمس و أربعين و أربعمائة وفات يافت ، و فرخ زاد بن مسعود بن محمود پادشاه شد و در چهارصد و پنجاه مرد به قولنج - لب . أبو الفتح عبد الواحد بن الحسين ابن أحمد بن عثمان بن شط بغدادى صاحب كتاب التذكار في القراءات العشرة در چهارصد و چهل و پنج مرد - شرح شاطبى و جزري .