سال چهارصد و سيزدهم :
در چهارصد و سيزده ميانه سلطان الدولة و شرف الدولة مصالحه واقع شد كه عراق عرب از شرف الدولة ، و فارس و كرمان از سلطان الدولة باشد - روضة الصفا .
فوت إبراهيم بن علي الحصرى الشاعر در چهارصد و سيزده - خل . عليّ بن عبد الرحمن ابن عيسى بن عروة بن الجراح القنانى سليم الاعتقاد در چهارصد و سيزده فوت شد - رجال ميرزا محمّد .
سال چهارصد و چهاردهم :
فوت قاضى عبد الجبار معتزلى صاحب مغني در چهارصد و چهارده ، ابن الأثير در كامل گفته ، و عبد الجبار معاصر صاحب إسماعيل بن عباد بوده ، و بعد از فوت صاحب ميگفته كه من صاحب را از اهل رحمت نميدانم - روضة الصفا . ذوالقرنين بن أبي حمدان شاعر ظريفى بود و ظاهر بن حاكم عبيدى حكومت اسكندريه به او داد در چهارصد و چهارده ، و در چهارصد و بيست و هشت مرد - خل . أبو الحسين بن جهم همدانى در چهارصد و چهارده مرد - نفحات ملّا جامى . در كتاب مزارات شيراز مسطور است : شيخ أبو حيان علي بن محمّد بن أحمد صوفي توحيدي ، و كان اماما في اللّغة و النحو صحب السيرافي و صحب ابن عباد و أبا علي ، و له مصنّفات ، توفّي سنة أربع عشرة و أربعمائة - انتهى .
سال چهارصد و پانزدهم :
در چهارصد و پانزده در حكومت الظاهر لدين اللّه قحط و غلائى روى داد چنانچه رطلى نان بيك درهم ميخريدند ، و مدّت دو سال ماند - روضة الصفا . أحمد بن محمّد محاملي الفقيه الشافعي شاگرد أبو حامد اسفراينى در چهارصد و پانزده مرد - خل .
مجد الدولة أبو طالب رستم بن فخر الدوله بعد از پدر در سيصد و هشتاد و هفت حاكم شد در عراق و كوچك بود ، مادرش سيّده كفيل كارهاى او شد ، و تا او در حيات بود مملكت رونق داشت تا بيست و هفت سال ، و در سنه خمس عشر و أربعمائة مادر مرد و كارها مختل شد و محمود غزنوى بعراق آمده مجد الدوله با پسرش أبو دلف گرفتار شدند در سنهء