سال سيصد و نود و ششم :
أبو إسماعيل عبد اللّه بن منصور متّ أنصارى هروى ، لقب وى شيخ الإسلام است و مراد از شيخ الاسلام مطلق همه جا در اين كتاب او است ، و مت انصارى پسر أبو أيّوب انصاري است صاحب رحل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ، ومت انصاري در خلافت عثمان با احنف ابن قيس بخراسان آمده در هرات ساكن شده در سيصد و نود و شش مرد - نفحات ملّا جامي ترجمه طولى دارد .
وى گفته كه من از سيصد تن حديث نوشتهام همه سنّي بودند و صاحب حديث نه مبتدع و نه صاحب رأى ، و شيخ الاسلام عبد اللّه مزبور گويد كه شيخ أبو الحسن بشري سجزي از پيران منست ، از اين مشايخ كه من ديدهام سه تن به بودند : خرقانى و طاقي و أبو الحسن بشري ، و أبو الحسن بشري مشايخ بسيار ديده بود ، شاگرد شيخ عبد اللّه خفيف بود ، و حصري و ثوري و أبو زرعه و طبري را ديده بود ، و طاقي را در چهارصد و ده نوشتيم ، و كاكا أبو القصر بستى معاصر عبد اللّه انصاري بود ، و عبد اللّه گويد كه وى مردى بزرگ بود ، در ايام من و كاكا أحمد سنبل برادر وى محمّد خواجه از كاكا قصر بهتر بود و صاحب كرامات و ولايات بود ، و عبد اللّه انصاري معاصر هر دو بود - نفحات .
و أبو منصور محمّد انصاري پدر شيخ الاسلام عبد اللّه است ، و در چهارصد و سى مرد - نفحات ، و عبد اللّه انصاري أحمد چشتى و برادر وى إسماعيل چشتى را ديده بود و اين هر دو از ملامتيه بودند و همه پيران چشت چنين بودند ، و عبد اللّه گويد : شيخ أحمد جامى از پيران منست ، و أحمد حصري و طرزي را ديده بود ، و عبد اللّه شيخ الإسلام گويد كه شيخ أبو سلمه ماوردي از پيران منست و مشايخ بسيار ديده بود ، و أبو علي كيال شيخ الإسلام گويد كه من أبو علي كيال را ديدهام أمّا خورد بودهام ويرا نشناخته بودم از ملامتيه است ، و شيخ الإسلام گويد : أبو علي زرگر از پيران منست ، و همچنين أبو علي بوتهگر از پيران عبد اللّه است ، و شيخ أبو إسماعيل نصر آبادى ، عبد اللّه گويد كه من از وى حديث دارم ، و إسماعيل دبّاس جيرفتى از پيران عبد اللّه است و شيخ محمّد أبو حفص كورتى از پيران عبد اللّه است ، نام وى إسماعيل است ، و در چهارصد