« المعرّب » للجواليقى ص 230 ، « المغرب فى ترتيب المعرب » ، « شفاء - الغليل » ص 182 .
عسى « 1 » - 73 / 6
شايد بود . ( به صورت مصدر مرخّم ) . « ترجمان القرآن » .
عصا فرو خزيدن ، به - 75 / 5
محتملست كنايت باشد از : بكمك چوبدستى در جايى آهسته در شدن و خزيدن .
در اينجا ظاهرا « عصا » به « شرم مرد « 2 » » نيز محتمل ايهامى تواند بود ، و چنان كه از سياق جمل و عبارات ص 75 س 8 - 10 و ص 76 س 4 - 10 ، برمىآيد « بعصا فرو خزيدن » ظاهرا محتملست ايهامى به مأبون بودن و ملوط و مخنّث بودن نيز داشته باشد .
عصا القرار ( : عصاى قرار ) در جايى انداختن - 116 / 5 و 6
كنايتست از : اقامت كردن در جايى و ترك سفر نمودن « 3 » . زيرا مسافر چون
هامش
( 1 ) - ر ك : « شرح ابن عقيل على ألفية ابن مالك » ج 1 ص 184 - 198 ، ذيل عنوان « أفعال المقاربة » .
( 2 ) - براى استعمال « عصا » در اين معنى ، در ادب فارسى نظاير بسيار توان يافت .
سعدى گويد :پيرى كه ز جاى خويش نتواند خاست * الا بعصا كيش عصا برخيزد ؟ !« گلستان سعدى » باب ششم ، ص 148 .
( 3 ) - ألقى عصا القرار أى أقام بالديار و ترك الملازمة للأسفار . . . و فى ضده : لا يضع العصا عن عاتقه . « الفتح الوهبى » ج 1 ص 177 .