طعمهء غراب و لقمهء عقاب خواهند بود ، و تانه « 1 » بس دير 146 ، لهنهء « 2 » كلاب و نجعهء ذئاب خواهند شد ، سيريهم « 3 » 147 اللّه أماكنهم فى الجحيم ،
« إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ » *
« - 1 » 148
« وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ . » *
« - 2 » 149
از اين نمط درهم مىگفتم ، و درون بهزار ديدهء پرخون بر پادشاه و اركان دولت و دوستان و ياران و اتباع و متعلّقان مىگريست ، كه : « ألويل كلّ الويل ( ع ) « 4 » 150 إنّ الّذى 151 تحذرين قد وقعا » بيقرار و مضطرب ، با دلى و چه دل !
« وَ ما أَدْراكَ ما هِيَهْ نارٌ حامِيَةٌ »
« - 3 » 152 از خوف آنكه ديدار قوم با قيامت افتد ، ملتهب « 5 » ، پياپى اجازت انصراف - و اگرچه عقل از آن انحراف مىنمود - و دستورى اعادت - و هرچند سعادت از آن بهزار فرسنگ بود - مىجستم ، و مىگفت : « مرگ بانبوه « 6 » جشن است ( ع ) 153 در كوى تو مرده 154 به كه از روى تو دور . »
و الحق اين پادشاه 155 با عاطفت كريم ، و سلطان با رحمت
هامش
( 1 ) سى : يا نه ، مى : و نه
( 2 ) هت ، مى : لهسه
( 3 ) كر :
سنريهم
( 4 ) كر : ايّتها النّفس أجملى جزعا . إنّ الّذى . . . الخ
( 5 ) كر :
متلهّب
( 6 ) مى : با انبوه
( - 1 ) قرآن كريم : 3 / 73
( - 2 ) قرآن كريم : 3 / 74
( - 3 ) قرآن كريم : 101 / 10 ، 11