خليفهء دوم امير المؤمنين عمر بن الخطاب العدوى رضى الله عنه
كفايت و شهامت و معدلت و راى او جهانيان را متواتر گشته است و همگنان را مبيّن و مبرهن شده و در جهان چون وى پادشاه نشان ندادهاند .
دين محمدى در بدايت و نهايت از وى قوت يافت و رايات و اعلام اسلام در مشارق و مغارب برافراشت و تمامت ممالك شام و بيشتر روم بگشاد و اكاسره را قمع كرد و فارس و عراق از ايشان مستخلص گردانيد . او را غلامى از آن خالد بن الوليد طعنهاى زد و شهيد كرد . مدت خلافت او ده سال و نيم بود .
خليفهء سوم امير المؤمنين عثمان رضى الله عنه
چون عمر را طعنه زدند شش كس را به امر خلافت معين كرد : عثمان و على و عبد الرحمان و سعد و طلحه و زبير . پس به عثمان مقرر شد . جد او و جد حضرت رسالت پناه پسر عمان بودند و دو دختر پيغامبر - عليه السلام - در نكاح وى بودند ، ازاينجهت وى را « ذى النورين » گويند . مدت خلافت وى دوانزده سال بود .
در ايام وى خراسان و آذربيجان و طبرستان و كرمان گشوده شد و مصر و حدود مغرب و اكثر بلاد روم بستد . و اول فتنهاى كه در اسلام افتاد خروج جمعى از مسلمانان بود بر وى و شهيد كردن وى .
خليفهء چهارم امير المؤمنين على بن ابى طالب الهاشمى عليه السلام
در آن روز كه عثمان شهيد شد بر وى بيعت كردند و اغلب مسلمانان با وى