يقراء « 1 » مكتوب الغد من عنوان اليوم و يقطف ثمار الغيب من صنوان النّوم * 38 . شعر « 2 »
اى فكرت تو مشكل امروز ديده دى * وى همّت تو حاصل امسال داد پار
قادر به حكم بر همه كس آسمان صفت * فايض به جود بر همه كس آفتابوار
گر در صبا ز دست تو يك خاصيت بود « 3 » * دست تهى برون « 4 » ندهد هرگز از چنار
كيست كه در يك نقطهء عدسى * 39 ، چندين اشكال « 5 » هندسى ، بعد از ادراك مدركات و ابصار مبصرات و لطيفه خط شعاعى كه از مدرك « 6 » به مدرك و از باصره به مبصر ، محيط مىشود ، تعبيه كرد و در حقّه مدوّر از لعل ناب و ياقوت مذاب ، سى و دو دانه درّ خوشاب * 40 ، كه استاد نظام خرد را « 7 » از سمط * 41 آن در حيرت است براى اظهار قدرت وديعت نهاد .
خرد را و جانرا كه كرد آشكار ؟ * كه بنياد دانش نهاد استوار ؟
كه در پيكر تن روان آفريد ؟ * كه بخشيد عقل و كه جان آفريد ؟
كه گلگونه بر گونه لاله كرد ؟ * كه پيرايهء غنچه از ژاله كرد ؟
كه بر تارك چرخ ، اختر « 8 » نهاد * كه در سنگ ، ياقوت احمر نهاد
كه شمع شبافروز و مه برفروخت * كه در مجمر گلستان عود سوخت
زمين را كه گسترد بر روى آب * كه دردانه كرد از سرشك سحاب * 42
أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ
« 9 »
أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ،
أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ، أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ
* 43 . كه را ياراست كه در آن سرادق * 44 عظمت ، تحفه ثنايى تبليغ كند ؛ يا بدان بارگاه جلالت « 10 » با كورهء « 11 » حمدى * 45 هديه
هامش
( 1 ) - ب . + يقرء ج : عبارت عربى ندارد .
( 2 ) - ب و ج : - شعر .
( 3 ) - اساس : نهد ج : بدى .
( 4 ) - ج : برون برون .
( 5 ) - ب و ج : شكل .
( 6 ) - اساس : مركز
( 7 ) - ب و ج : - را .
( 8 ) - ج : افسر .
( 9 ) - ج : أ انتم من المزن انزلتموه
( 10 ) - ب و ج : عزت .
( 11 ) - ج : كوره