2 - گاه آيه براى تأكيد كلام آورده مىشود .
3 - گاه آيه و حديث را مضاف اليه يا مفعول يا مسند اليه جمله قرار مىدهد .
4 - گاه دو يا سه آيه را از سورههاى متفاوت با حرف عطف « واو » به دنبال يكديگر مىآورد .
« گويى در آن حال آن رفيع جناب را بر مقتضى " قد سمع الله دعوتى و اجاب ، حجاب بشريت مرتفع شد . " ص 38 .
« ديگر آنكه چون واردى از پس پردهء غيب و وراى سرادق عالم لا ريب به ظهور خواهد پيوست ، حسن تدبير و طول تفكر مردم دانا و كثرت اعوان و زور و بازوى توانا هيچ اثرى نتواند نمود ، لا مردّ لقضائه و لا مانع لحكمه . . » . ص 42 .
« تيغ آفتاب در قراب " توارت بالحجاب " زنگار گيرد » . ص 44 .
« وصيت ديگر آنكه از بغى و مكر و نكث عهد . .
" إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ "
و ؛
" فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ "
و
" ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ "
، اجتناب و احتراز لازم شمرد » . ص 73 .
اولى آيه 23 سورهء 10 ( يس ) ، دومى آيه 10 سوره 48 ( الفتح ) و سومى آيه 123 سورهء 6 ( الانعام ) است .
9 - استشهاد به اشعار پارسى و تازى
نسيمت مىوزد فرصت نگه دار * كه بىشك هر هبوبى را ركودى است
اذا هبت رياحك فاغتنمها * فان لكل عاصفة سكون
ص 82 و 81 « از اشارات " اتقوا دعوة المظلوم " خود را به تغافل موسوم نگرداند و از ملهم غيب نداى :
يا ظالما مرحا و لعز ساعده * ان كنت فى سنة فالدهر يقظان
به سمع قبول و گوش اعتبار اصغا كند » . ص 84 .
10 - واج آرايى :
« راستان رستهاند روز شمار * جهد كن تا از آن شمار شوى