مؤلف مهماننامه بخارا « آن شهر فى الواقع بندر دشت قبچاق است . . . در آن ولايت . . . نعمت فراوان از گوسفندان فربه و اسب و شتر و ساير امتعهء نفيسه مثل پوستينهاى كيش و تين كه سمور و سنجاب است و كمانهاى پر زور و تير خدنگ و قماشهاى ابريشمين و ديگر متاعهاى نفيس از طرف دشت و حاجى ترخان بدان بلاد نقل كنند . . . و تجار بلاد تركستان و ماوراء النهر و طرف مشرق به حدود كاشغر و ختن و امتعهء اين بلاد را به سغناق آورند و با مردم دشت معامله نمايند و چون اين معاملات در سغناق واقع شود ، آن مملكت هميشه محل تجارت ممالك باشد و نعمت و امتعهء هر مملكت در آنجا فراوان . . . » نك : مهماننامه بخارا ، صص 199 - 200 .
شرح
( 5 ) . شاهرخ ميرزا گوركانى : پسر تيمور كه در 796 ه ق در سمرقند متولد شد . بعد به حكومت سمرقند رسيد . در غالب جنگهاى تيمور در بلاد ايران ، سوريه و آسياى صغير همراه او بود و از خود لياقت و شجاعت نشان داد . تيمور قبل از سفر به هند ، سلطنت خراسان ، سيستان ، رى و مازندران را در 799 ه ق . به وى واگذاشت . شاهرخ پس از مرگ تيمور در هرات بر تخت نشست ، مدعيان حكومت را سركوب و وادار به اطاعت كرد و سرانجام در 850 ه ق . در قريه فشاورد در رى درگذشت . نك : مطلع سعدين ، صص 9 - 11 ، 12 ، 14 به بعد ؛ خلد برين بخش تاريخ تيموريان و تركمانان ، صص 112 ، 113 به بعد ؛ ظفرنامه يزدى ، صص 88 ، 184 ، 198 به بعد ، حبيب السير ، ج 4 ، ص 3 ، 6 ، 10 به بعد .
( 6 ) . سلطان ابو سعيد ميرزا ( ابو سعيد گوركان ) : پسر ميرزا سلطان محمد پسر ميرانشاه تيمورى ، پادشاه ماوراء النهر و خراسان كه ابتدا در خدمت الغ بيگ تيمورى و در سپاه او بود ، ولى بعد به دنبال اختلاف الغ بيگ با پسرش عبد اللطيف ، وى عزم تسخير سمرقند كرد . الغ بيگ با شنيدن اين خبر دست از جنگ با عبد اللطيف كشيد و به سمرقند رفت و ابو سعيد كه ياراى مقابله با او نداشت ، به ميان ايل ارغون بازگشت . عبد اللطيف بعد از قتل پدرش الغ بيگ ، ابو سعيد را گرفت و به زندان انداخت . اما ابو سعيد چندى بعد از آنجا گريخت و به بخارا رفت و بر عبد اللطيف شوريد . ولى چون عبد اللطيف در اين ايام به قتل رسيد ، وى با حمايت مردم بخارا روى به سمرقند نهاد و در آنجا با ميرزا عبد الله نوهء شاهرخ كه