چهل و پنج
محبوب جان من ! ان شاء اللّه حالات بهجت آيات عالى به تهيّت [ تحيّت ] و مسرّت مقرون و از حوادث آفاقيه ، مكروهى عارض نيست . مخلص اتّفاقا به واسطهء موارد موانع و تهيّه و عزيمت غلام چاپارهاى سفارت به بعضى از كارهاى راجعه اشتغال داشته ، ممنوع از نگارش عرايض شده و اكنون از آن محبوب محترم معذرت مىخواهم . تلگرافى هم از جناب آقا ميرزا احمد صاحبمنصب تلگرافخانهء آن ولا رسيد ، عطفا احوالپرسى از مخلص فرموده بودند و چنين يافتم كه به اشارهء آن محبوب اشعار نموده بودند . اين مطلب بر خاطر محترم عالى واضح باشد كه كمال ميل حاصل است كه همه هفته به توسّط عرايض ، خود را يادآور ضمير منير عالى نمايد . همين عريضه در روز شنبه دو سطر شروع شده بود كه بهواسطهء كارهاى راجعه ناتمام مانده ، امروز دوشنبه است ، به اتمام و ارسال آن پرداختم .
بارى ، در باب سركار شيخ على مرتضى سابقا شرحى نگاشته بوديد و ضمنا اشعار فرموده بوديد اينكه پنجاه تومان را قبلا گرفته است و اگر نگرفته بود به نصفهء آن عمل راحتم مىنمود . گويا اين مطلب محض تصوّرات است ، و الّا تلگرافى دارد و بعد مرقوم داشته بوديد در صورتى كه شيخ معزى اليه اقدامى نكنند حرف اين پنجاه تومان عاقبت خوبى ندارد ؛ همين فرق مسأله است . ديگر فرق چه چيز بايد باشد ؟
ولى عهد از ايشان گرفته شده و قول دادهاند كه اين كار را بروفق مقصود انجام دهند .
علىالخصوص كه جناب مستطاب اجلّ هم حكم محكم براى وصول تنخواه معوّقه دادهاند . اميد دارم ديگر تفصيل در اين كار حاصل نخواهد شد .
در باب خانه ، تعليقهء سركار را كه يكصد تومان ديگر از سركار آقا ميرزا شيخ على