تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مراسلات طهران ( فارسى ) — صفحة 134

مساهمون:

ص١٣٤
اطّلاع نداشته‌اند ، حالى كه با اغيار نهايت ملاطفت و عنايت هم‌راهى و جانب‌دارى داشته باشيد ، از احباب و ملتمسين امر به طريق الاولى ؛ دوستان را كجا كنى محروم تو كه با دشمنان نظر دارى ؟ واضح است كه پس از ورود اين عريضه ، تلافى مافات و رفع گذشته‌ها را خواهيد فرمود كه منتج نتايج بزرگ و مثمر اثمار با فايده خواهد شد . ان شاء اللّه . عرض فانى قبول و استدعايم مقبول خواهد بود و لدى الورود طورى بفرماييد كه كاغذى از تزاحم سركار عالى بنويسد كه اين بىچاره‌ها آسوده شوند و نيز بر عبوديّت جان‌نثار هم بشود و اسمعيل هم قربانى نشود . از مراحم عالى اميد دارم كه آن‌چه شايستهء جانب‌دارى است مبذول شود و استدعاى ديگر آن‌كه احدى از عريضه‌نگارى فدوى مطّلع نشود ، مگر خود اسمعيل . اگر مقتضى باشد همين‌قدر كه ميرزا ايّوب سفارش از تو نوشته بود آسوده باش . زياد عرض و جسارتى ندارم ، منتظر جواب عريضه هستم . باقى الوقت به قربانت . يك‌شنبه 16 محرّم الحرام سنهء 1306 .