مىخواست جشنى در ايران برپاى نمايد ، بفرمود در ضرابخانهء دولتى از طلا و نقره مصور نشانى ساختند كه به مردم بدهد . اين بود كه اجل مهلت نداد .
تل الماس نشان
از جملهء امتيازات دولت ايران تل الماس نشان است كه مخصوص شخص سلطنت است كه به كلاه مىزنند و در روزهاى سلام بر سر مىگذارند و تاج جواهر نشان هم كه از محمد شاه هندى در فتح هندوستان به نادرشاه رسيد ، اعلىحضرت همايونى در سلامهاى تحويل چون سنگين است به سر نمىگذارند ، لكن بالاى سر مبارك نهاده شده .
شيلات رشت
شيلات ماهيگيرى [ رودخانهء ] رشت معروف به سفيدرود و نه رودخانهء بزرگ ديگر كه ماهى حلال و حرام هر دو دارد و نزديك لاهيجان واقع است و در ده فرسخى انزلى است ، پس از آنكه بعضى مزارع را طى كرد ، فاضل آبش به درياى مازندران مىريزد .
سابقا در اجارهء ميرزا سيد ابراهيم خان دريابيگى و بعد از آن در دست پسرش ميرزا ابو القاسم خان دريابيگى رشتى بود كه از مردمان درست و خدمتگزار دولت است .
در عهد حكومت يحيى خان معتمد الملك در گيلان تقريبا در سال 1290 هجرى ، ليانزوف تاجر روسى داوطلب اجارهء شيلات شد . معتمد الملك بيست هزار تومان از او گرفت و بدون اجازهء دولت شش ساله سالى شصت هزار تومان به او اجاره داد . پس از آن دريابيگى به طهران آمده كه اين رشته شغل در اجارهء من و عوض مواجب من است و به ميرزا حسين خان سپهسالار و صدراعظم قزوينى عرض و اظهار كرد كه من سالى ده هزار تومان بر اجارهء ليانزوف مىافزايم . عرضش به جايى نرسيد و مواجبش نيز بر سر اين كار رفت و حال نيز در دست روسها است و سالى سيصد هزار تومان يا بر افزون از او فايده مىبرند ، تا در سال 1317 ، جناب مستطاب ميرزا نصر الله خان مشير الدوله وزير امور خارجه كه ترقى دولت را بر فايدهء شخصى خود مقدم دارد به زحمات زياد اجارهء شيلات را به هشتاد هزار تومان در سال رسانيد .