بنا بوده باشد ، فعلا گلاندود است .
زير آن عمارت فسحهايست صليبى الشكل يك ضلع آن از مشرق به مغرب و ضلع ديگرش از جنوب به شمال طول هرضلعى تقريبا چهار ذرع و نيم يا پنج و شش متر است و عرض هرضلع دو ذرع است تقريبا قريب يك ذرع و نيم از زمين گودتر است و مدخلى دارد از سمت شرق كه شش و هفت پله به سطح زمين خورده و به مدخل مستوى ميرسد و آن عبارت از دالانى قريب دو ذرع طول و ارتفاع يك ذرع تقريبا كه بايد سر خم كرده داخل شد . از آنجا داخل اصل بقعه مىشود .
بقعه با آجرهاى كاشى اعلى تا هزاره كاشىكارى شده و بالاتر از آن با آجر و آهك بنا شده و گنبد نيز كاشىكارى است كه از سقف آن بعضىها ريخته و غالبا باقى است در شاهنشين طرف قبله صندوقى است « * » تنكه آهنى روى آن كشيدهاند و تازه است و زير آن صورت قبرى است محقر كه با سنگ و گل ساخته و لوحى از مرمر دارد كه در آنجا اسم سيد قاسم نوشتهاند بتاريخ 1212 و در السنه و افواه چنان مذكور است كه مدخل اين عمارت در سابق معلوم نبوده فقط قبه آن در وسط مزرعه پيدا بوده اطرافش زراعت مىكردهاند ، آب كه بسته بودهاند فروميرود و سدش ممكن نمىشود ، از آنجا پى مىبرند كه شايد زير جائى هست خالى ، تفتيش مىكنند مدخل باز مىشود و از آن روز معروف به امامزاده شده و قبرى كه در آنجا هست بىشبهه متأخر از بناى بقعه است و بعد از انكشاف بقعه دفن كردهاند و گرنه در تاريخ 1212 كه وقت خرابى آذربايجان و چپاول اين و آن و ملوك الطوايف بود ، اوزدمير سهل است در بلاد عظيمه كمتر كسى بود كه مثل آن عمارت به آن محكم اساس و تصنع ساختهء شود و اگر سيد قاسم نام كه آنجا مدفون است ، از صاحبان ثروت بودى و خودش يا باقيماندگانش آنقدرت داشتندى كه همچو عمارتى بسازند . در خصوص قبر مضايقه و مسامحه و اكتفاء بيك قبر گلى عادى و يك لوح مزار
هامش
( * ) در تبريز ورقه نازك آهنى را « تنكه » مىگويند با فتح تا