سال 1316 با ايجاد " بخشدارى " در سرعمارت قريهء ميانآباد نزديك رازميان ، عملا ادارهء كارها به آنجا انتقال يافت . در سال 1318 ش معلمكلايه بهعنوان مركز بخش رودبار الموت تعيين و تا هماكنون نيز مركز بخش است ( در باب سازمانهاى موجود در مركز بخش رجوع شود به : زندى جغرافياى تاريخى رودبار . ص 69 - 80 )
( 20 ) ص 18 س 8 ، ورهبن : در تاريخ گيلان و ديلمستان ( ص 384 ) نام اين قريه به همين صورت آمده است : " . . . متوجّه رودبار عليا گشتند . . . به كام دل دوستان به چاك ورهبن نزول اجلال فرمودند . . . " در نوشتههاى جديدتر به شكل " وربن " ديده مىشود .
( 21 ) ص 18 س 9 ، اناده : بنابر نقل تاريخ گيلان و ديلمستان مير ظهير الدين مرعشى اين آبادى در قرن نهم از قراء آباد رودبار بوده است و يكى از چهار آبادى ، چهار ناحيه ( : معلمكلايه ، اسطلبر ، اناده و شمسكلايه ) مىباشد ( مرعشى ، ص 385 )
( 22 ) ص 19 س 1 ، جناب آسيد باقر : ظاهرا مقصود آقا سيد باقر مجتهد قزوينى است .
نام او در كتاب دافع الغرور ، صفحهء 42 ، در رديف " اسامى فضلاى قزوين " آمده است . در كتابچهء دستورالعمل دار السلطنة قزوين ، اودئيل ( ص 34 ) و تنگوزئيل ( ص 41 ) نيز نام آسيد باقر ديده مىشود . به استناد كتاب مجمل قريهء جوينك و عباسك تيول او بوده است .
( 23 ) ص 19 س 9 كتكان : كه اكنون نيز به همين صورت نوشته و خوانده مىشود ، در زبدة التواريخ كاشانى ( ص 197 ) كبكان و در جامع التواريخ رشيد الدّين ( ص 158 ) سكان ( ! ) خوانده شده است . در مينودر ( ج 1 چ 2 ص 999 ) و فرهنگ
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 215
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢١٥