تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
پسر فتحعلى شاه بود - وى بواسطهء تجويز مرباى خيار براى وليعهد ايران كه باعث صدمه او شد مغضوب ناصر الدين شاه گرديد و از شغل پزشكى دست برداشته و به صورت تبعيد تا پايان عمر در قريهء رزگرد ( سه فرسخى شمال قزوين ) ملكى خودش بسر برد و از دختر ركن الدوله سه پسر داشت : حاج ميرزا هدايت حكيم‌باشى ، حاج ميرزا حسن ، ميرزا احمد . . . مينودر ، ج 1 چ 2 ص 357 " . موضوع سوء طبابت او در باب وليعهد ناصر الدين شاه ، ( فرزند جيران ) در صفحهء 134 و 141 كتاب مجمل رشوند آمده است . ( 27 ) ص 21 س 16 ، عاليجاه ميرزا نصير : او در سال 1270 ه . ق از دختر محمد على خان خواستگارى كرده ( مجمل ج 1 ص 423 ) و بنابراين داماد محمد على خان رشوند است و ظاهرا دختر ارشد محمد على خان همسر اوست . همانطور كه از كتاب مجمل برمىآيد ، او مردى است اهل امورات و كارهاى ديوانى . قريهء كوشگ ، بادشت و اسطلبر محال ميرزا نصير است ( ص 46 و 48 ) . وى در سال 1270 ه . ق نايب رودبار شده ( مجمل ج 1 ص 406 ) ، در سال 1271 ه ق از جانب ميرزا هاشم وزير - يا سيف اللّه ميرزا - حاكم رودبار ( ص 64 ) و از رمضان سال 1275 ه ق از جانب حاجى حسنعلى خان خوئى ، نايب رودبار شده است ( ص 174 ) . بهر صورت او در بيشتر كارها در كنار محمد على خان رشوند بوده ، هرچند محمد على خان از بعضى سوء تدبيرات او در كارها بد گفته است . نام او در دستورالعمل دار السلطنة قزوين اودئيل ( ص 17 ) و تنگوزئيل ( ص 21 ) ذيل عنوان " عمال و كدخدايان " ديده مىشود . ( 28 ) ص 27 س 14 ، سيميار : نام اين آبادى در زبدة التواريخ كاشانى ( ص 196 ) و جامع التواريخ رشيد الدّين فضل الله ( ص 158 ) سميار است كه مصححان اين دو اثر ، آن را به غلط سمبار و سمسار خوانده‌اند . عين عبارت زبدة التواريخ را نقل
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 217 | محمد على خان رشوند / منوچهر ستوده و عنايت الله مجيدى