ايلات بر كنار شده ( ص 134 ) و گرفتارىهاى او در موضوع ماليات ايلات در ( ص 145 ) آمده است . معلوم نيست كه او در زمان محمد رحيم خان سرتيپ ايلات هم ، سررشتهدار بوده است يا خير .
اين نكته را مىتوان افزود كه در صفحهء 132 از قول صدراعظم ميرزا آقا خان نورى در باب او مىگويد : " تو ميراب آهو - كه محلى است از آشتيان - بودى ، سر رشتهدارى ايلات قزوين ميراث تو نيست " .
( 7 ) ص 12 س 16 ، شهرستان : شهرستان رودبار ، كه به دو قسمت شهرستان بالا و پائين مىشناسيم ، داراى سابقهء تاريخى است . در ميان منابع جغرافيائى قديم اسلامى ، نام شهرستان رودبار ديده مىشود ، گرچه در انطباق آن با " شهرك الموت " نظرهائى است ( تاريخ جهانگشاى جوينى ، ج 3 ص 473 ) .
در كتاب تاريخ گيلان و ديلمستان ، تأليف مير ظهير الدين مرعشى ( تاليف قرن نهم ) صفحهء 259 و 323 نام اين شهرستان ( به دو قسمت بالا و پائين ) آمده است . از سياق عبارت مير ظهير الدين برمىآيد كه در همان زمان ، شهرستان صورت مركزيت داشته . قبل از آنكه " معلمكلايه " به مركزيت بخش رودبار الموت درآيد ، شهرستان رودبار ، مركز بخش بوده است . اكنون نيز مركز " رودبار شهرستان " است و از آباديهاى پرجمعيّت و آباد منطقه است . قلعهء معروف " لمسر " در نزديكى اين آبادى واقع شده .
( 8 ) ص 12 س 20 ، شاهرود : رودخانهء شاهرود ، كه به همين نام ، در متون قديم و جديد جغرافيائى و تاريخى آمده است ، منشأ اوليهء آن دو شعبه است : 1 ) شعبهء شمالى ، رود الموت كه ما بين اهالى معروف به رودخانهء بزرگ مىباشد ، كه خود نيز مركّب از شعبى چند است كه از چهار ناحيهء الموت سرازير شده و در وسط درهء الموت به يكديگر پيوسته رودخانهء الموت را تشكيل مىدهند ، ملتقاى رود
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 209
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٠٩