وقتى قبول باشد كه اين دوازده هزار كس كه گوساله را سجود نكردهاند شمشيرها برگيرند و آن كسان كه گوساله پرستيدند همه را گردن بزنند . و پيش از شريعت موسى ، شرع پيغمبران پيشين چنان بودى كه اگر كسى گناهى كردى و خواستى كه توبهء او قبول شدى آن عضو كه بدان گناه كرده بودى ببريدى ، توبهء او قبول گشتى و در دين ابراهيم ، اين شريعت منسوخ شد و در دين موسى نيز هم منسوخ شد ، امّا آن روز در آن حالت خداى تعالى به همان شريعت حكم فرمود يعنى ايشان به سر گناه كردهاند و سر پيش گوساله نهاده ايشان را سر ببايد بريد . موسى اين حكم با ايشان بگفت [ 81 ] و گفت : « شهادت به خشنودى خداى بهتر از ناخشنودى . » همه گفتند : « پسنديديم . » پس همه وصيت كردند و زن و فرزند را بدرود كردند و به صحرا شدند ، عدد ايشان ششصد هزار مرد . پس همه به زانو نشستند و آن دوازده هزار كس شمشيرها بركشيدند و از وقت طلوع تا آفتاب به نيم روز رسيد مىكشتند . و ابرى سياه برآمد و بايستاد تا كشندگان نبينند كه كه را مىكشند ، از آنكه كس بود كه پدر و برادر را مىكشت . موسى به سجود درافتاد و پيش خداى تعالى زارى همىكرد و پيران و كودكان خرد همچنين .
چون آفتاب راست ايستاد ، خداى تعالى توبهء ايشان بپذيرفت و نيز شمشير كار نكرد و هرچند زدندى نبريدى . موسى را آگاه كردند كه آهن كار نمىكند . سر از سجده برداشت و خداى را شكر كرد و گفت : « خداى توبهء شما قبول كرد . »
« فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ . »
« 1 » پس خداى تعالى فرمود كه اى موسى ! احكام من بديشان بخوان تا بپذيرند .
موسى شريعت تورات بديشان عرضه كرد . ايشان قبول نكردند و گفتند : « گران است و ما طاقت نياوريم . » پس موسى آن هفتاد تن را بخواند تا گواهى دهند كه حكم اين تورات از خداى تعالى شنيديم . ايشان بيامدند و گواهى غير آن بدادند كه شنوده بودند و سخن خداى بگردانيدند . موسى از ايشان تنگدل شد و خداى تعالى كوهى را بفرستاد تا از زمين شام برخاست از جاى خويش بر مقدار آنكه پهناى آن جماعت بود كه بر زمين بودند و بر سر ايشان راست بايستاد ، چنانكه خداى تعالى فرمود كه :
« وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ . »
« 2 » موسى گفت : اگر اين شريعت نمىپذيريد ، اين كوه بر سر شما افتد . ايشان
هامش
( 1 ) . سورهء « بقره » ، آيهء 54 .
( 2 ) . همان ، آيهء 63 و 93 .