خواهيم آورد ، و بنى اسرائيل را با تو خواهيم فرستاد . امّا ، همين كه خدا آن مصيبت را از آنان مىگردانيد و عذابشان را به سرنوشت نهايىشان موكول مىفرمود ، بىدرنگ پيمان خويش مىشكستند . « 1 »
توطئهء قتل حضرت موسى عليه السّلام
در برابر اين معجزات پياپى كه حضرت موسى عليه السّلام مىآورد ، فرعون و فرعونيان ، شيوهاى كه بتوانند به واسطهء آن از معركه به در آيند ، نيافتند ، جز آن كه توطئهء قتل حضرت موسى عليه السّلام را بچينند ، و ادّعا كنند كه توانايى رويارويى با خداى وى را دارند . اين است كه مشاهده مىكنيم فرعون به هامان فرمان مىدهد كه براى وى برجى بسازد تا بر آن فراز آيد و خود را به پلّكان آسمان برساند ، و به سراغ خداى موسى برود ! امّا ، فرعون در هر دو جبهه شكست مىخورد . از عهدهء ساختن آن برج دلخواهش كه بر نمىآيد . دستش به موسى نيز نمىرسد ؛ زيرا يكى از فرعونيان مؤمن به موسى در برابرشان مىايستد و فرعون و فرعونيان را موعظه مىكند و آنان را به خاطر موضعى كه در برابر موسى گرفتهاند ، سرزنش مىكند ، و موسى را از آن توطئه باخبر مىسازد ، و حضرت موسى عليه السّلام نجات مىيابد . « 2 »
بيرون آمدن موسى عليه السّلام با بنى اسرائيل از مصر
حضرت موسى عليه السّلام چون توطئهء ترور خويش را مسلّم مىبيند ، و پافشارى فرعون و فرعونيان را بر تحميل و شكنجه نسبت به بنى اسرائيل مشاهده مىكند ، و در مىيابد كه موعظهها و معجزهها در كار آن ستمگران سودى نمىبخشد ، بر اساس وحى الهى ، تصميم مىگيرد بنى اسرائيل را از مصر خارج كند ، و آنان را به سرزمين مقدّس رهنمون گردد ؛ اين تصميم را به اجرا مىگذارد ، و بنى اسرائيل را به سوى صحراى سينا حركت مىدهد .
هامش
( 1 ) اعراف / 127 - 135 ؛ مؤمن / 27 - 32 ؛ اسراء / 101 و 102 ؛ طه / 59 ؛ نمل / 13 و 14 ؛ قصص / 36 و 37 ؛ زخرف / 46 - 50 ؛ قمر / 41 و 42 ؛ نازعات / 20 و 21 .
( 2 ) قصص / 38 ؛ مؤمن / 28 - 46 .