در منتهى اليه شمالشرقى استان كرناتاكا واقع است . قاسم بريد در اصل بردهء تركى در خدمت بهمنيان بود ، اما در اواخر قرن نهم / پانزدهم ترقى يافت و يكى از افراد صاحب نفوذ در سلطنت رو به زوال بهمنشاهيان شد . خانوادهء او همچنان حكمرانان رسمى سلسلهء بهمنى را به عنوان سلاطين مخدوم خود مىشناختند تا اينكه على بريد سرانجام خود را اميرى مستقل اعلام كرد . بيدر موقعيتى از نظر استراتژيكى ( سوق الجيشى ) مهم داشت و بهمنشاهيان آن را با عمارات و بناهاى زيبا آراسته بودند و اين كار را بريدشاهيان نيز ادامه دادند . پس از مرگ على ، دولت اين سلطاننشين دكن كه عليرغم ديگر سلاطين دكن سنيان راسخ الارادهاى بودند ، رو به افول نهاد و عادلشاهيان بيجاپور ( بنگريد به شمارهء 170 ) در 1028 / 1619 بيدر را گرفتند و به حكومت بريدشاهيان خاتمه دادند ؛ سى و هفت سال بعد ، بيدر به دست اورنگ زيب امپراطور مغول هند افتاد .
كتابشناسى
- لين - پول ، 318 ، 321 ؛ زامباور ، 298 .
- دائرة المعارف اسلام ، ويرايش دوم ، « بريدشاهيان » ( ه خ . شروانى ) ، « بيدر » ( ه خ . شروانى و جى . بورتن - پيج ) ؛ « هند . بخش چهارم . تاريخ » ( جى . بورتن - پيج ) .
- غلام يزدانى ، بيدر : تاريخ و آثار آن ، آكسفورد ، 1947 ، فصل اول .
- هارون خان شروانى و پ . م . جوشى ( ويراستاران ) ، تاريخ دكن در سدههاى ميانه ( 1295 - 1724 ) ، جلد اول ، 289 - 394 ، با شجره نسب در صفحه 290 ، جلد دوم ، 446 - 447 .
- R . C . Majumdar et al ( eds ) , The History and Culture of the Indian People VII The Mughul Empire ( 1526 - 1707 A . D . ) , Bombay 1974 , ch . 14 V .