امر سبب شده بود كه هميشه با سلاطين گجرات از در سازش و صلح و آشتى درآيند و حتى يكبار ميران محمد اول به عنوان وارث بالشرط تاج و تخت گجرات نامزد شد ، اما قبل از آنكه اين ادعا بر شالودهء استوارى قرار گيرد ، وى وفات يافت . نخستين برخورد سلاطين فاروقى با مغولان در 962 / 1555 رخ داد و ده سال بعد از آن سلاطين فاروقى دستنشانده اكبر شدند . بعد از ح 993 / ح 1585 فشار مستقيم مغولان افزايش گرفت .
بهادر شاه رنجش خاطر مغولان را فراهم آورد و در نتيجه ، اكبر قلعهء او ، اسيرگره را در 1009 / 1600 تسخير كرد و بازماندهء سلاطين فاروقى را به تبعيد برد . از آنپس ، خانديش يكى از ايالتهاى امپراطورى مغول شد و براى مدتى نام آن را به مناسبت نام پسر اكبر كه دانيال بود ، به داندش تغيير دادند .
كتابشناسى
- يوستى ، 477 ؛ لين - پول ، 315 ؛ زامباور ، 295 .
- دائرة المعارف اسلام ، ويرايش دوم ، « سلاطين فاروقى » ( پ . هاردى ) ، « هند ، قسمت چهارم ، تاريخ » ( جى . بورتن - پيج ) ، « خانديش » ( همو ) .
- ت . و . هيگ ، « سلسلهء فاروقى خانديش » ، مجلهء ديرينهشناسى هند ، شمارهء 47 ( 1918 ) ، 113 - 124 ، 141 - 149 ، 178 - 186 .
- R . C . Majumdar et al ( eds ) , The History and culture of the Indian People VI The Delhi sultunate , ch . 10 B .
- م . حبيب و . ك . ا . نظامى ( ويراستاران ) ، تاريخ جامع هند ، بخش پنجم ، سلطنت دهلى ( 1206 - 1526 م ) ، فصل 11 .
- هارون خان شروانى و پ . م . جوشى ( ويراستاران ) ، تاريخ دكن در سدههاى ميانه جلد اول ، 491 - 516 ، با شجرهنسب در صفحه 493 .