تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — صفحة 604

مساهمون:

ص٦٠٤
( * * ) 800 / 1397 فيروز شاه ، داماد محمد دوم ، تاج الدين 2 . سلاطينى كه از محمدآباد ( بيدر ) حكم راندند ( * * ) 825 / 1422 احمد اول شاه ، داماد محمد دوم ، ولى شهاب الدين ( * * ) 839 / 1426 احمد دوم ابن احمد اول ، ابو المظفر علاء الدين ظفر خان ( * * ) 862 / 1458 همايون شاه بن احمد دوم ، ابو المغازى علاء الدين ظالم ( * * ) 865 / 1461 احمد سوم شاه بن همايون ، ابو المظفر نظام الدين ( * * ) 867 / 1463 محمد سوم شاه بن همايون ، شمس الدين لشكرى ( * * ) 887 / 1482 محمود شاه بن محمد سوم ، ابو المغازى شهاب الدين 924 / 1518 احمد چهارم ابن محمود ( سلطان‌هاى اسمى تحت ربقهء وزير الوزراء امير على بريد بيدارى ) 927 / 1520 علاء الدين بن احمد چهارم ( سلطان‌هاى اسمى تحت ربقهء وزير الوزراء امير على بريد بيدارى ) 927 / 1521 ولى اللّه بن محمود ( سلطان‌هاى اسمى تحت ربقهء وزير الوزراء امير على بريد بيدارى ) ( * * ) 932 - 934 / 1526 - 1528 كليم اللّه بن محمود ، فت 945 / 1538 ( سلطان‌هاى اسمى تحت ربقهء وزير الوزراء امير على بريد بيدارى ) 934 / 1528 تجزيهء مملكت بهمنيه ميان پنج سلطان‌نشين محلى دكن هنگامى كه اقتدار محمد بن تغلق در نيمهء دوم دوران سلطنتش رو به زوال نهاد ، قسمت‌هاى تازه فتح‌شدهء دكن از زير فرمان سلاطين دهلى بيرون رفت . حكمران معبر ، واقع در منتهى اليه جنوب دكن ، خويشتن را مستقل خواند و سلطان‌نشين مادورا يا معبر را تشكيل داد . قدرتمندتر و پايدارتر از آن دولتى بود كه بر فلات دكن به وسيلهء امير حسن گانگو تأسيس شد . از اصل و نسب حسن چيزى به درستى دانسته نيست ، اما به نظر مىرسد كه اجداد و نياكان وى اشخاص مهمى نبوده‌اند و ادعاى او را بر داشتن نسب ايرانى و اتخاذ نام باستانى ايرانى بهمن ( پسر اسفنديار ) جدى نبايد گرفت . حسن پس از شورش موفقيت‌آميز خود در دولت‌آباد ، پايتختش را به گلبرگه منتقل ساخت و آنجا مدت هشتاد سال مركز و پايتخت مملكت بهمنيان بود .