سفلاى جنوبشرقى دكن را دربرمىگرفت و تقريبا با كوروماندل زمانهاى بعد تطبيق مىكرد . در سال 723 / 1323 ، سلطان دهلى ، محمد بن تغلق ، سپاهى به فتح مادورا كه بعدا پايتخت معبر شد فرستاد و آنجا را تسخير كرد و حكمرانى در آنجا نصب نمود . البته اين حكمران ، چند سال بعد سلسلهء مستقل سلاطين معبر را بنيان نهاد . ابن بطوطه ، جهانگرد مراكشى در 743 / 1342 پس از ديدار و توقف در دربار تغلقيان در دهلى ، در راه رفتن به چين در آنجا توقف كرد و با شاهزاده خانمى از طبقهء حاكمهء معبر ازدواج كرد .
اينطور به نظر مىرسد كه سلاطين معبر تا نيمهء قرن هشتم / چهاردهم رأس جنوبى دكن را در سمت غرب تا كوچين در ضبط خويش درآورده بودند . اين سلطاننشين پيوسته از سوى همسايگان هندوى قدرتمند آن ، بويژه از 1350 به بعد از جانب مملكت ويجينگر كه در شمال آن واقع شده بود ، مورد تهديد قرار داشت و به نظر مىآيد كه اين همسايهء آخر بالاخره در 779 / 1377 يا اندكى پس از آن ، بر سلطاننشين معبر غالب آمده باشد .
كتابشناسى
- دائرة المعارف اسلام ، ويرايش دوم ، « هند . بخش چهارم . تاريخ » ( جى . بورتن . پيج ) ، « معبر » ( ا . د .
فوربس ) .
- R . C . Majumdar et al ( eds ) , The History and culture of the Indian People VI The Delhi sultunate , ch . 10 C .
- م . حبيب و . ك . ا . نظامى ( ويراستاران ) ، تاريخ جامع هند ، بخش پنجم ، سلطنت دهلى ( 1206 - 1526 م ) ، فصل 15 .
- هارون خان شروانى و پ . م . جوشى ( ويراستاران ) ، تاريخ دكن در سدههاى ميانه ( 1296 - 1724 ) ، حيدرآباد ، 1973 ، 57 - 75 .